Zasady redakcyjne serwisu: źródła, daty, poprawki

Pierwsza reguła redakcyjna jest prosta: zdanie, którego redakcja nie potrafi oprzeć na źródle, do tekstu nie trafia. Dotyczy to liczb, dat, nazwisk, cytatów i cyfr w przepisach. Gdy dane się nie zgadzają albo nie da się ich otworzyć i sprawdzić, tekst obchodzi lukę i mówi o mechanizmie zamiast o szczegółach, których nie ma.

Hierarchia źródeł

Na pierwszym miejscu stoją teksty pierwotne: ustawy, rozporządzenia, orzeczenia i oficjalne komunikaty instytucji, na przykład akt z 20 marca 2009 roku o bezpieczeństwie imprez masowych. Kiedy tekst o zakazach stadionowych opisuje przepis, ma odesłać do jego brzmienia, a nie do cudzej wykładni. Prawnicze komentarze uzupełniają, ale nie zastępują aktu, i w razie sporu wygrywa zawsze tekst ustawy.

Na drugim miejscu są publikacje naukowe: monografie, artykuły z recenzowanych czasopism i tomy pokonferencyjne, w tym seria „Modern futbol a świat kibiców”. Autorzy takich prac odpowiadają za własne tezy, więc tekst przypisuje je im z nazwiska. Zdanie „badacze uważają” bez wskazania, którzy, nie przechodzi redakcji, bo nie da się go sprawdzić i nie ma adresata do poprawki.

Trzecie miejsce zajmuje prasa i serwisy branżowe. Są cenne przy programach, zapowiedziach i relacjach, lecz gorzej sprawdzają się jako dowód liczb, bo pomyłki powtarzają się z tekstu do tekstu. Encyklopedie internetowe służą tu do orientacji i do potwierdzenia ogólnych faktów, na przykład kto zarządza ligą, ale nie są ostatnim ogniwem ważnego twierdzenia.

Daty i weryfikacja

Każda strona ma datę ostatniej weryfikacji faktów. Redakcja wraca do stron, gdy zmienia się przepis, program albo źródło, a przy prawie robi to szczególnie uważnie, bo przepisy bywają nowelizowane. Zwrot „stan na” pojawia się w tekście tylko wtedy, gdy ktoś sprawdził daną rzecz w tym dniu, nie jako zabezpieczenie na wszelki wypadek.

Daty konferencji, edycji i publikacji pochodzą z programów, zapowiedzi i wydanych książek. Gdy dwa źródła podają różne dni, redakcja opisuje rozbieżność albo wybiera ustalenie, które wynika z dokumentu bliższego wydarzeniu. Pytania o rok, którego nie da się potwierdzić, zostają otwarte, zamiast dostać dopisaną datę, bo domysł w tabeli szybko staje się faktem w cudzym referacie.

Objaśnienia przepisów

Strony o prawie są opracowaniami: streszczają, co mówi akt i jak działa mechanizm, zwykłym językiem. Nie zastępują porady prawnej i nie oceniają konkretnych spraw, a zawsze obowiązuje aktualne brzmienie przepisu i najnowsze orzeczenia. Numery artykułów, terminy i wysokości grzywien trafiają do tekstu dopiero po sprawdzeniu ich w bieżącym tekście aktu.

W sprawach, w których czytelnik ma własny interes prawny, na przykład zakaz stadionowy, decyzja klubu albo postępowanie, redakcja odsyła do adwokata lub radcy prawnego. Nie chodzi o formalną asekurację. Ta sama norma inaczej działa zależnie od daty zdarzenia, roli stron i dokumentów, a tego nie widać z pozycji czytelnika ani autora ogólnego objaśnienia.

Cytaty, programy i dane

Cytat jest dosłowny, oznaczony polskim cudzysłowem i podpisany autorem oraz źródłem. Gdy redakcja streszcza referat, opiera się na programie i publikacji, a wnioski badacza podaje jako jego wnioski. Tytuły referatów zapisuje tak, jak wydrukowano je w programie, łącznie z nazwiskiem, tytułem naukowym i afiliacją, żeby można je było odnaleźć w katalogu.

Dane liczbowe wchodzą do tekstu wtedy, gdy wskazano ich pochodzenie i rok. Liczb bez źródła, choćby wyglądały wiarygodnie i pasowały do zdania, redakcja nie używa. Wykresy i tabele mają przypisany rok i autora zestawienia. Jeśli źródło podaje przedział albo szacunek, tekst tak go opisuje, a nie zaokrągla do jednej, bardziej efektownej wartości.

Zdjęcia i oznaczenie AI

Obrazy w serwisie są fotorealistycznymi zdjęciami wygenerowanymi przez AI. Każdy ma widoczny znak „AI” na obrazie, podpis lub opis alternatywny z tą informacją oraz techniczny znacznik pochodzenia zapisany w pliku. Obrazy przedstawiają typowe miejsca i przedmioty ze świata futbolu: trybuny, bramki, szatnie, pokoje prasowe. Nie ukazują konkretnego stadionu, klubu, osoby ani wydarzenia, nie mają herbów ani czytelnych napisów i nie służą do udokumentowania czegokolwiek, co się wydarzyło.

Jeśli w serwisie pojawi się prawdziwa fotografia, dostanie osobny opis z autorem, źródłem i licencją, a znaku AI mieć nie będzie. Zasada wynika z pytania, które redakcja zadaje przy każdym obrazie: czy odbiorca mógłby wziąć go za prawdziwy zapis osoby, miejsca lub wydarzenia. Ponieważ obrazy wyglądają realnie, odpowiedź brzmi tak, i dlatego każdy jest oznaczony.

Poprawki i finansowanie

Błąd zgłoś mailem, jak opisano w kontakcie. Po sprawdzeniu redakcja poprawia tekst i dopisuje pod nim datę korekty z jednym zdaniem o tym, co się zmieniło. Drobne literówki poprawia się bez adnotacji. Zmiana treści, która wpływa na wnioski, zawsze jest widoczna dla czytelnika, także wtedy, gdy wcześniejsze brzmienie okazało się niedokładne.

Serwis nie zawiera reklam, linków afiliacyjnych ani treści sponsorowanych. To zobowiązanie obejmuje także strony o sponsoringu i reklamie w piłce: opisują one zjawiska rynkowe i nie promują żadnego podmiotu. Odnośniki zewnętrzne prowadzą do źródeł zdań, przy których stoją. Opis samego serwisu i sposób jego cytowania znajdziesz na stronie o serwisie, a listę pozycji, po które sięgają teksty, w bibliografii.